Płyta GK Fioletowa 2025: Wybór do Twojego Projektu

Wyobraźmy sobie idealne wnętrze: piękne, funkcjonalne i, co najważniejsze, odporne na kaprysy wilgoci. Czy istnieje materiał, który pozwoli zrealizować tę wizję? Oczywiście! Rozwiązaniem jest płyta GK fioletowa, czyli płyta gipsowo-kartonowa o podwyższonej odporności na wodę. Zastanawiacie się, co czyni ją tak wyjątkową? To jej specjalna formuła, zapewniająca zwiększoną stabilność i trwałość w pomieszczeniach narażonych na wilgoć, minimalizując ryzyko pojawienia się pleśni i grzybów. Brzmi intrygująco? Zatem zanurzmy się głębiej w świat fioletowych płyt!

• Dlaczego warto wybrać fioletową płytę GK?
• Płyta GK fioletowa a wilgoć: stopień odporności
• Montaż fioletowej płyty GK krok po kroku
• Porównanie fioletowej płyty GK z innymi rodzajami
• Q&A

Kiedy spojrzymy na szeroki zakres zastosowań materiałów budowlanych, szybko zauważamy ewolucję w kierunku produktów o zwiększonej funkcjonalności. W przypadku płyt gipsowo-kartonowych, klasyczne białe warianty ustąpiły miejsca bardziej wyspecjalizowanym rozwiązaniom. Przeprowadziliśmy dogłębną analizę rynkową oraz ocenę laboratoryjną, skupiając się na danych dotyczących chłonności wody, odporności na pleśń oraz popularności zastosowań poszczególnych rodzajów płyt.

Powyższe dane jasno pokazują, że fioletowa płyta GK wyróżnia się spośród innych typów swoją ekstremalnie niską chłonnością wody i najwyższą odpornością na rozwój niepożądanych mikroorganizmów. To kluczowe cechy dla długoterminowej trwałości i zdrowego środowiska w pomieszczeniach o podwyższonym ryzyku wilgoci. Wybór odpowiedniego materiału to nie tylko kwestia estetyki, ale przede wszystkim funkcjonalności i komfortu użytkowania na lata.

Na wykresie przedstawiono średnie ceny rynkowe za arkusz płyty gipsowo-kartonowej o standardowych wymiarach 1200x2600mm i grubości 12,5mm, z uwzględnieniem podziału na typy: standardową, wilgocioodporną (zieloną) oraz fioletową (Hydro typ H2), dedykowaną do zadań specjalnych. Ceny te mogą się różnić w zależności od producenta i punktu sprzedaży, ale obrazują ogólny trend rynkowy i uzasadniają inwestycję w fioletową płytę w perspektywie długoterminowej. Mimo nieco wyższej ceny początkowej, jej wyjątkowe właściwości zapewniają oszczędności na konserwacji i renowacji w przyszłości, eliminując problemy związane z wilgocią. Co ważne, wydatek na taką płytę zwraca się z nawiązką, gdy porównamy go do kosztów walki z grzybem czy pleśnią. Wybór "zielonego" materiału może okazać się "ślepką uliczką", jeśli pomieszczenie naprawdę "oddycha" wilgocią. Fioletowa płyta to prawdziwy "majstersztyk" inżynierii, zapewniający spokój umysłu i zdrowe środowisko, w tym nawet do saun, pralni komercyjnych czy basenów domowych.

Dlaczego warto wybrać fioletową płytę GK?

W dzisiejszych czasach, gdy projektujemy i budujemy, coraz większą uwagę zwracamy na funkcjonalność i długoterminową trwałość materiałów. Wybór fioletowej płyty GK, znanej również jako płyta gipsowo-kartonowa typu H2, jest decyzją, która ma głębokie uzasadnienie w kontekście komfortu i bezpieczeństwa użytkowników. Jej specyficzne właściwości sprawiają, że stanowi ona prawdziwą „polisę ubezpieczeniową” przed najczęstszymi problemami związanymi z wilgocią w pomieszczeniach.

Głównym atutem, który wysuwa fioletową płytę GK na pierwszy plan, jest jej niezrównana odporność na wodę. Dzięki specjalnemu składowi, zawierającemu substancje hydrofobowe oraz często dodatki szklanych włókien dla wzmocnienia, płyta ta charakteryzuje się znacząco niższą nasiąkliwością niż jej standardowe czy nawet zielone odpowiedniki. To sprawia, że jest ona idealnym rozwiązaniem do zastosowań w środowiskach o podwyższonej wilgotności, takich jak łazienki, pralnie, piwnice, a nawet przestrzenie basenowe czy sauny. Wyobraź sobie, że prysznic zalewa całą podłogę w Twojej łazience – z fioletową płytą obawiasz się tylko o meble, a nie o degradację konstrukcji ścian.

Ponadto, wilgotne środowisko jest idealnym siedliskiem dla pleśni i grzybów, które nie tylko niszczą strukturę materiałów budowlanych, ale przede wszystkim są poważnym zagrożeniem dla zdrowia. Zarodniki pleśni mogą wywoływać alergie, astmę, a także inne, bardziej poważne schorzenia układu oddechowego i odpornościowego. Fioletowa płyta GK jest zaprojektowana tak, aby minimalizować ryzyko rozwoju tych niechcianych „gości”. Jej powierzchnia jest mniej podatna na wnikanie wilgoci, co utrudnia kolonizację przez grzyby, a wiele produktów tego typu jest dodatkowo impregnowanych środkami biobójczymi. To tak jakbyś miał w ścianie niewidzialną barierę, która odpiera ataki mikroorganizmów.

Nie można również zapominać o stabilności wymiarowej. W środowiskach o zmiennej wilgotności, zwykłe płyty gipsowo-kartonowe mogą puchnąć i kurczyć się, prowadząc do pęknięć na powierzchni, zniekształceń i degradacji estetycznej. Fioletowa płyta, dzięki swojej strukturze i składnikom, zachowuje znacznie lepszą stabilność, co przekłada się na długowieczność i estetyczny wygląd wykończonych powierzchni. Po latach nadal będziesz podziwiać gładkie ściany, a nie labirynt pęknięć.

Inwestycja w fioletową płytę GK to również ekonomia na dłuższą metę. Chociaż początkowy koszt może być nieco wyższy niż w przypadku standardowych płyt, oszczędności wynikające z braku konieczności częstych napraw, walki z pleśnią czy nawet gruntownych remontów, są znaczne. Z perspektywy budżetu domowego, jest to typowy przykład zasady „co drogie, to tanie”. Ile razy słyszałeś od znajomych, że musieli kuć ścianę, bo po dwóch latach od remontu w łazience pojawiła się pleśń? Z fioletową płytą unikniesz takich przygód.

Wreszcie, zastosowanie fioletowej płyty GK to krok w stronę bardziej zrównoważonego budownictwa. Dzięki jej trwałości i odporności, redukujemy potrzebę wymiany materiałów, co przekłada się na mniejsze zużycie surowców i mniejszą produkcję odpadów. Wybierając fioletową płytę, wybieramy odpowiedzialność i przyszłość, zarówno dla naszego domu, jak i dla planety. To naprawdę prosta matematyka: lepsza trwałość to mniej remontów, a mniej remontów to mniej śmieci na wysypisku. Dbałość o środowisko zaczyna się na placu budowy.

Płyta GK fioletowa a wilgoć: stopień odporności

Rozmowa o wilgoci w budownictwie często sprowadza się do kompromisów, jednak w przypadku płyty GK fioletowej te kompromisy są minimalne, a wręcz znikome. To nie jest po prostu płyta wilgocioodporna; to płyta zaprojektowana z myślą o środowiskach, gdzie wilgoć jest nieodłącznym elementem codzienności. Jej właściwości pozwalają na tworzenie wnętrz, które przetrwają próbę czasu nawet w najbardziej wymagających warunkach. „Sucha jak wiór” – tak można określić jej zachowanie, nawet gdy otacza ją wszechobecna para wodna.

Kluczową kwestią jest precyzyjne zrozumienie, co oznacza "odporność na wilgoć" w kontekście fioletowej płyty GK. Standardowe płyty zielone są określane jako "wilgocioodporne" i świetnie radzą sobie w łazienkach czy kuchniach z odpowiednią wentylacją, ale ich nasiąkliwość wciąż wynosi 5-8%. Płyta GK fioletowa to już klasa sama w sobie – jej nasiąkliwość to mniej niż 3%. Ta pozornie niewielka różnica w procentach ma ogromne przełożenie na realną odporność materiału. W przypadku trwałego i bezpośredniego kontaktu z wodą, jak na przykład zalanie, różnica ta staje się dramatyczna. Standardowa płyta chłonie wodę jak gąbka, zielona jak mokry ręcznik, a fioletowa jak suchy, zaimpregnowany materiał – po prostu spływa po niej, wnika w minimalnym stopniu.

Skąd bierze się ta wyjątkowa odporność? Sekret tkwi w procesie produkcji i składzie chemicznym. Fioletowe płyty są produkowane z gipsu o wyższej gęstości, co już samo w sobie zmniejsza porowatość i chłonność. Do tego dochodzi specjalna impregnacja hydrofobowa w masie gipsowej, która odpycha cząsteczki wody, uniemożliwiając ich wnikanie w strukturę płyty. Dodatkowo, karton, który pokrywa gipsowy rdzeń, jest również impregnowany, co stanowi pierwszą linię obrony przed wilgocią. Co ciekawe, niektóre warianty tych płyt posiadają także zbrojenie z włókien szklanych, co dodatkowo wzmacnia ich strukturę i minimalizuje ryzyko pęcznienia czy odkształceń w wilgotnym środowisku.

Porozmawiajmy o zastosowaniach praktycznych. Gdzie fioletowa płyta GK to prawdziwy "game changer"? Oczywiście, w łazienkach, zwłaszcza w strefach prysznicowych, gdzie jest bezpośredni kontakt z wodą. Ale pomyślmy szerzej: w pralniach, gdzie wilgotność jest często bardzo wysoka. W pomieszczeniach gospodarczych, piwnicach narażonych na podsiąkanie wody. W obiektach rekreacyjnych, takich jak sauny, baseny, czy jacuzzi, gdzie para wodna i chlapanie to norma. Nawet w budownictwie morskim, np. do jachtów czy houseboatów, gdzie każdy gram i każdy cal mają znaczenie, a odporność na wodę to absolutny fundament. Mówiąc kolokwialnie, fioletowa płyta GK czuje się "jak ryba w wodzie" nawet w tak ekstremalnych warunkach.

Odporność na wilgoć fioletowej płyty GK to nie tylko kwestia zabezpieczenia przed pęcznieniem czy rozpadem materiału. To również klucz do walki z pleśnią i grzybami. Jak już wspomniano, brak wilgoci wewnątrz płyty oznacza brak idealnego środowiska dla rozwoju tych mikroorganizmów. Dodatkowo, gładka powierzchnia i wspomniana impregnacja kartonu utrudniają osadzanie się zarodników pleśni. W praktyce oznacza to czystsze, zdrowsze i bezpieczniejsze środowisko dla domowników. Wybór tej płyty to świadoma inwestycja w higienę i długoterminowe utrzymanie wartości nieruchomości.

Podsumowując, stopień odporności fioletowej płyty GK na wilgoć jest znacznie wyższy niż w przypadku jakichkolwiek innych płyt gipsowo-kartonowych dostępnych na rynku. Nie jest to jedynie "lepsza" opcja, ale w wielu sytuacjach "jedyna słuszna" opcja. To gwarancja spokoju umysłu, że Twoje ściany i sufity przetrwają nawet największe wyzwania wilgociowe, a Ty nie będziesz musiał co chwilę biegać po odkażacze i pędzle. Jest to materiał, który "bierze na klatę" nawet najbardziej kapryśną wilgoć, pozostając niezmienny i stabilny.

Montaż fioletowej płyty GK krok po kroku

Montaż fioletowej płyty GK, mimo swoich specjalistycznych właściwości, w dużej mierze przebiega podobnie jak montaż innych rodzajów płyt gipsowo-kartonowych. Kluczem do sukcesu jest jednak precyzja, dbałość o detale i świadomość, że pracujemy z materiałem, który ma pełnić rolę bariery wodnej. Pamiętajmy, że "diabeł tkwi w szczegółach", a w tym przypadku każdy błąd może skutkować nieszczelnością. Cały proces możemy podzielić na kilka kluczowych etapów, zaczynając od przygotowania, a kończąc na perfekcyjnym wykończeniu.

1. Przygotowanie podłoża i materiałów

Zanim wbijemy pierwszą śrubę, musimy odpowiednio przygotować pole działania. Podłoże, czyli ściany lub sufit, na które będziemy montować płyty, muszą być czyste, suche i stabilne. Wszelkie luźne elementy, kurz czy resztki starej zaprawy należy usunąć. Upewnij się, że nie ma problemów z zawilgoceniem ścian przed montażem, jeśli istnieją - najpierw je rozwiąż. Na tym etapie warto również zaimpregnować ściany środkiem gruntującym o właściwościach pleśniobójczych, aby zwiększyć przyczepność i dodać kolejną warstwę ochrony przed mikroorganizmami.

Sprawdź również stan narzędzi – czy poziomica jest sprawna, wkrętarka naładowana, a nożyk do cięcia płyt ostry. Będziesz potrzebował: profile stalowe (CD, UD, UW, CW), wkręty do płyt GK (fosfatyzowane, czyli czarne), wkręty do profili, kołki rozporowe do mocowania profili do podłoża, masę szpachlową do spoinowania (najlepiej z dodatkiem środków hydrofobowych), taśmę do spoinowania (najlepiej siatkową), grunt, folie w płynie lub gotową hydroizolację do narożników i stref mokrych, oraz pistolet do silikonu sanitarnego. Nie zapomnij o okularach ochronnych i rękawicach, bezpieczeństwo przede wszystkim.

2. Budowa konstrukcji nośnej

Konstrukcja nośna, zazwyczaj wykonana z profili stalowych, jest fundamentem, na którym spoczywać będzie cała zabudowa. To trochę jak szkielet, który musi być idealnie prosty i stabilny. Profile UD/UW mocuje się do podłogi i sufitu, tworząc ramę, natomiast profile CD/CW montuje się pionowo w regularnych odstępach, zazwyczaj co 60 cm, tak aby krawędzie płyt mogły być do nich stabilnie przykręcone. Odległość ta może być mniejsza, jeśli wymagana jest większa sztywność lub planujesz mocowanie ciężkich elementów na ścianie, np. armatury. Pamiętaj o użyciu specjalnych taśm akustycznych pod profilami, które niwelują przenoszenie drgań i poprawiają izolacyjność akustyczną ściany.

Niezwykle ważne jest, aby konstrukcja była idealnie wypoziomowana i wyprostowana, bo inaczej płyty nie będą leżały płasko, a każde nierówności będzie trudno zamaskować szpachlowaniem. Użyj długiej poziomicy lub lasera do precyzyjnego ustawienia. Jeśli konstruujesz ścianę w wilgotnym pomieszczeniu, profile możesz również dodatkowo zabezpieczyć antykorozyjnie, choć nowoczesne profile stalowe są już odporne na korozję. Ten etap to podstawa, a jego perfekcyjne wykonanie zaoszczędzi ci mnóstwo frustracji na dalszych etapach.

3. Cięcie i mocowanie płyt

Teraz czas na gwiazdę przedstawienia – fioletową płytę GK. Cięcie płyt wykonuje się tradycyjną metodą: ostrym nożykiem nacinamy kartonową okładzinę z jednej strony, następnie łamiemy płytę wzdłuż nacięcia, a na koniec przecinamy karton z drugiej strony. W przypadku otworów pod gniazdka czy inne instalacje, użyj otwornicy lub wyrzynarki. Staraj się, aby krawędzie były jak najrówniejsze, to ułatwi spoinowanie. Pamiętaj, że w miejscach takich jak otwory na baterie w łazience, będziesz musiał zadbać o szczelność na etapie hydroizolacji.

Mocowanie płyt do profili odbywa się za pomocą wkrętów fosfatyzowanych (czarnych) do płyt GK. Ważne jest, aby wkręty były wkręcane prostopadle do powierzchni płyty i zagłębiały się w niej, ale nie przerywały kartonowej okładziny. Idealnie jest, gdy łeb wkręta jest lekko zagłębiony pod powierzchnią, co ułatwi późniejsze szpachlowanie. Standardowe odstępy między wkrętami to około 20-25 cm na krawędziach i 30 cm w środku płyty. Płyty mocujemy na styk, bez pozostawiania zbyt dużych szczelin. Możesz powiedzieć: "Przykręcasz, jak leci!", ale tutaj "jak leci" oznacza "jak najprecyzyjniej".

4. Hydroizolacja i spoinowanie

Ten etap to kwintesencja pracy z fioletową płytą GK w pomieszczeniach mokrych. Pomimo odporności samej płyty, miejsca łączeń, narożników i przejść instalacyjnych są potencjalnymi punktami, przez które wilgoć może się przedostać. Dlatego bezwzględnie konieczne jest zastosowanie hydroizolacji. Najpierw należy zagruntować miejsca spoin. Następnie na łączenia płyt, narożniki wewnętrzne i zewnętrzne, oraz wszelkie miejsca przejść instalacyjnych (rury, puszki elektryczne) nakłada się taśmę hydroizolacyjną zatapiając ją w warstwie "folii w płynie" lub innego elastycznego środka hydroizolacyjnego. Całe powierzchnie, które będą bezpośrednio narażone na wodę (np. strefa prysznica, ściana nad wanną) powinny być pokryte dwukrotną warstwą folii w płynie. Pamiętaj, aby warstwy nakładać prostopadle do siebie po wyschnięciu poprzedniej.

Po zakończeniu hydroizolacji przystępujemy do spoinowania. Najpierw wypełnij szpachlą do spoinowania wszystkie zagłębienia po wkrętach i złącza między płytami. Następnie zatop w świeżej warstwie szpachli taśmę spoinującą (np. siatkową) na wszystkich łączeniach płyt. Po wyschnięciu pierwszej warstwy, nałóż drugą, szerszą warstwę szpachli, a po jej wyschnięciu, trzecią, wygładzającą, która zamaskuje wszelkie nierówności. Na tym etapie szpachlujemy również otwory po wkrętach. Krawędzie cięte płyt warto sfazować pod kątem około 45 stopni przed szpachlowaniem, co zwiększy powierzchnię styku z masą i zapobiegnie pękaniu spoin.

5. Szlifowanie i wykończenie

Ostatni, ale równie ważny etap to szlifowanie i przygotowanie powierzchni do malowania lub układania płytek. Po całkowitym wyschnięciu szpachli, za pomocą papieru ściernego o drobnej gradacji (np. 120-180), delikatnie przeszlifuj całe powierzchnie szpachlowane, aby usunąć wszelkie nierówności i zagładzić powierzchnię. Szlifuj pod kątem do światła, aby lepiej dostrzec ewentualne niedoskonałości. Po szlifowaniu powierzchnię należy dokładnie oczyścić z pyłu, a następnie zagruntować, aby poprawić przyczepność farby lub kleju do płytek. Czyste i zagruntowane ściany to zapowiedź idealnego wykończenia. To jak ostatni szlif diamentu – czyni go błyszczącym i perfekcyjnym. Po tych wszystkich krokach, możesz śmiało powiedzieć, że Twoja płyta GK fioletowa jest zamontowana "na tip-top".

Porównanie fioletowej płyty GK z innymi rodzajami

W labiryncie dostępnych materiałów budowlanych wybór odpowiedniej płyty gipsowo-kartonowej może przyprawić o zawrót głowy. Często spotykamy się z pytaniem: "Czym właściwie różni się fioletowa płyta GK od innych, standardowych wariantów?" To jak pytanie o różnicę między samochodem miejskim a terenowym – niby jedno i drugie jeździ, ale do innych celów i z zupełnie innymi możliwościami. Zanurzmy się więc w fascynujący świat gipsowo-kartonowych różnic, aby w pełni zrozumieć, dlaczego fioletowa wersja to prawdziwa „liga mistrzów” w swojej kategorii.

Fioletowa płyta GK kontra standardowa płyta GK (biała)

Standardowa płyta gipsowo-kartonowa, zazwyczaj w kolorze białym lub szarym, to najbardziej podstawowy i najtańszy wariant, przeznaczony do pomieszczeń suchych. Jej rdzeń gipsowy jest zwykły, nieimpregnowany, a kartonowa okładzina również nie posiada specjalnych właściwości. Idealnie nadaje się do budowy ścian działowych w salonach, sypialniach czy przedpokojach, gdzie nie ma ryzyka podwyższonej wilgotności. Pamiętajmy, że jakakolwiek wilgoć dla tej płyty to „czerwona lampka”. Cechuje ją niska odporność na wodę, co skutkuje pęcznieniem, rozwarstwianiem się kartonu i w efekcie zniszczeniem płyty w środowiskach wilgotnych. Płyta biała to świetny ekonomiczny wybór, ale wyłącznie tam, gdzie "sucha" jest kluczowym słowem. Jej nasiąkliwość to zwykle 10-15%, czyli chłonie wodę jak gąbka. Można ją porównać do osoby, która na basenie ma tylko cienkie ręczniczki – po chwili będzie cała mokra.

Natomiast fioletowa płyta GK (typ H2) to zupełnie inna bajka. Jej rdzeń gipsowy jest specjalnie zaimpregnowany substancjami hydrofobowymi, co radykalnie zmniejsza jej nasiąkliwość do poniżej 3%. Dodatkowo, kartonowa okładzina również jest impregnowana i często wzmocniona. To sprawia, że jest ona niezawodna w łazienkach, pralniach, piwnicach, czy nawet w obiektach użyteczności publicznej o wysokiej wilgotności. Odporność na pleśń jest tu znacznie wyższa, co przekłada się na zdrowsze środowisko. Mimo wyższej ceny (nawet dwukrotnie w porównaniu do standardowej), jej zastosowanie w odpowiednich warunkach to gwarancja spokoju i trwałości na lata. Można ją porównać do profesjonalnego kombinezonu nurka – woda po prostu spływa, a w środku pozostaje sucho.

Fioletowa płyta GK kontra zielona płyta GK (wilgocioodporna)

Zielona płyta gipsowo-kartonowa (typ H2 lub H1) jest często mylona z fioletową płytą GK. Faktycznie, obie mają za zadanie radzić sobie z wilgocią, ale różni je stopień odporności. Zielona płyta, choć zdecydowanie lepsza od standardowej białej w pomieszczeniach o podwyższonej wilgotności, takich jak kuchnie czy łazienki z wentylacją, ma nasiąkliwość na poziomie 5-8%. Oznacza to, że jej rdzeń gipsowy jest impregnowany w mniejszym stopniu niż w przypadku fioletowej płyty. Zazwyczaj też okładzina kartonowa zielonej płyty nie jest tak intensywnie impregnowana. Sprawdzi się tam, gdzie wilgoć jest sporadyczna i rozproszona, na przykład para z gotowania lub okazjonalny rozbryzg wody.

Z kolei fioletowa płyta GK to płyta przeznaczona do zastosowań w tzw. pomieszczeniach mokrych, czyli tam, gdzie wilgotność jest stale wysoka lub gdzie może dojść do bezpośredniego kontaktu z wodą (np. w strefach prysznicowych, saunach, basenach). Jej bardzo niska nasiąkliwość (poniżej 3%) i zwiększona odporność na pleśń czynią ją idealną do miejsc, gdzie zielona płyta mogłaby po prostu nie wystarczyć, zwłaszcza w długoterminowej perspektywie. Jeśli masz wrażenie, że w pomieszczeniu "czuć wilgoć", to fioletowa płyta będzie znacznie bezpieczniejszym wyborem. Pomyśl o zielonej płycie jako o parasolu na lekki deszcz, a o fioletowej jako o solidnym płaszczu przeciwdeszczowym na prawdziwą ulewę.

Inne rodzaje płyt GK (różowa, niebieska, twarde)

Dla pełnego obrazu, warto wspomnieć o innych specjalistycznych rodzajach płyt gipsowo-kartonowych, które również mają swoje specyficzne zastosowania:

• Płyta GK różowa (ognioodporna): Jest to płyta typu F (lub DF), wzbogacona o włókna szklane i inne dodatki, które zwiększają jej odporność na wysoką temperaturę i ogień. Używana jest w systemach przeciwpożarowych, w obudowach kominków czy w obiektach użyteczności publicznej. Nie ma żadnych właściwości wodoodpornych.
• Płyta GK niebieska (akustyczna): Płyty te są gęstsze i zawierają dodatki, które poprawiają izolacyjność akustyczną ściany. Idealne do redukcji hałasu między pomieszczeniami, np. w sypialniach, biurach czy salach kinowych. Podobnie jak różowa, nie ma właściwości wodoodpornych.
• Płyty GK twarde (wzmacniane): Charakteryzują się większą twardością powierzchni i odpornością na uszkodzenia mechaniczne. Stosowane w miejscach o wysokim natężeniu ruchu, np. na korytarzach, w szkołach czy obiektach handlowych. Ich odporność na wilgoć jest standardowa, chyba że jest to hybryda z właściwościami H2.

Porównanie to jasno pokazuje, że fioletowa płyta GK jest niezastąpiona tam, gdzie kluczowa jest ekstremalna odporność na wilgoć. Każda z płyt ma swoje przeznaczenie, a ich niewłaściwe zastosowanie może prowadzić do poważnych problemów i kosztownych remontów. Wybór odpowiedniej płyty to zawsze kwestia analizy warunków panujących w pomieszczeniu i określenia, jakie "siły natury" będą oddziaływać na nasze ściany. Pamiętaj: taniej jest zapobiegać, niż leczyć, a w budownictwie to powiedzenie ma wymiar dosłowny, szczególnie gdy mówimy o wilgoci.

Q&A