Ściana EI 120 z płyt GK – Wymagania i budowa 2025

Kiedy myślimy o bezpieczeństwie pożarowym, ściana EI 120 z płyt gk jawi się jako jedno z kluczowych rozwiązań. To nie tylko konstrukcja, ale przede wszystkim tarcza, która w krytycznej sytuacji daje nam cenne minuty – aż 120! - na ewakuację i działanie służb ratowniczych. W skrócie: ściana EI 120 z płyt gk zapewnia dwugodzinną odporność ogniową, stanowiąc absolutnie niezbędny element wielu nowoczesnych i bezpiecznych obiektów.

• Materiały do ściany EI 120 z płyt gk – Co wybrać w 2025?
• Montaż ściany ognioodpornej EI 120 z płyt gk krok po kroku
• Najczęściej Zadawane Pytania o Ścianę EI 120 z Płyt GK

Analizując różne realizacje i badania dotyczące ścian ognioodpornych, natrafiamy na szereg danych, które rysują spójny obraz ich skuteczności i ekonomiczności. Przyjrzyjmy się wybranym aspektom, które wpływają na ostateczny kształt i parametry tego typu konstrukcji.

Powyższe dane pokazują, że kluczowe znaczenie ma odpowiedni dobór materiałów oraz precyzja wykonania. Minimalne grubości elementów nie są przypadkowe – to wynik rygorystycznych testów i badań potwierdzających uzyskanie klasy EI 120. Nie ma tu miejsca na improwizację; każdy komponent, od stelaża po rodzaj wkrętów, odgrywa istotną rolę w zapewnieniu deklarowanej odporności ogniowej. To jak z przepisem na skomplikowane danie – każdy składnik musi być odpowiedni, żeby całość się udała.

Materiały do ściany EI 120 z płyt gk – Co wybrać w 2025?

Wybór odpowiednich materiałów to fundament solidnej i bezpiecznej konstrukcji przeciwpożarowej z płyt gk. Rok 2025 nie przynosi rewolucyjnych zmian w samej technologii, ale stawia na optymalizację dostępnych rozwiązań, poprawę parametrów izolacyjnych (również akustycznych) i jeszcze większą precyzję w procesie produkcyjnym. Na pierwszym miejscu stają oczywiście płyty gipsowo-kartonowe typu F, zwane potocznie "czerwonymi" ze względu na charakterystyczny kolor okładziny. To właśnie one, dzięki rdzeniowi wzbogaconemu włóknem szklanym i innymi dodatkami, utrzymują stabilność konstrukcji pod wpływem wysokiej temperatury, dając ten kluczowy czas do ucieczki. Grubość tych płyt ma znaczenie, przy ścianach EI 120 zazwyczaj stosuje się podwójne lub nawet potrójne poszycie z płyt o grubości 12.5 mm lub 15 mm. Dobór konkretnego typu płyt oraz ich ilości warstw zawsze musi być zgodny z aprobatą techniczną producenta systemu. To nie jest kwestia wyboru na "oko", ale na podstawie precyzyjnych dokumentów.

Zobacz także: Ściana EI 60 z płyt GK 2025: jak zrobić?

Nie mniej ważnym elementem jest stelaż nośny, najczęściej wykonany z ocynkowanych profili stalowych CW i UW. Ich wytrzymałość, grubość blachy i odpowiednie usztywnienie mają bezpośredni wpływ na stabilność ściany pod obciążeniem termicznym. Czołowi producenci systemów GK oferują dedykowane profile o podwyższonych parametrach mechanicznych, które są specjalnie projektowane z myślą o konstrukcjach ognioodpornych. Użycie standardowych profili "z marketu" może poważnie zagrozić uzyskaniu wymaganej klasy odporności ogniowej, a w skrajnych przypadkach prowadzić do katastrofy budowlanej w przypadku pożaru. Diabeł tkwi w szczegółach, a w tym przypadku, w atestach i specyfikacji technicznej.

Przestrzeń wewnątrz ściany między płytami wypełnia się materiałem izolacyjnym, który pełni dwojaką funkcję – izoluje termicznie (ograniczając przenoszenie ciepła przez przegrodę) oraz akustycznie. W konstrukcjach EI 120 absolutnie kluczowa jest wełna mineralna – zarówno bazaltowa, jak i szklana. Nie każda wełna jednak spełnia wymagania. Potrzebna jest wełna o odpowiedniej gęstości (zazwyczaj nie mniejszej niż 40 kg/m³) oraz klasie reakcji na ogień (najwyższa A1). Gęstość wełny wpływa na jej stabilność strukturalną w wysokich temperaturach – lżejsze materiały mogą się zsuwać lub osiadać, tworząc puste przestrzenie, przez które ogień może łatwiej się rozprzestrzenić. W roku 2025 obserwujemy trend w kierunku wełen z dodatkowymi parametrami proekologicznymi i ergonomicznymi dla monterów, ale kluczowy pozostaje parametr gęstości i klasy reakcji na ogień. To serce przegrody, które chroni przed przenikaniem ognia i dymu.

Oprócz głównych składników, nie można zapomnieć o licznych akcesoriach montażowych, które na pozór wydają się mniej istotne, a w rzeczywistości decydują o spójności i szczelności systemu. Mowa tu o odpowiednich śrubach do metalu (typu TN lub TB, w zależności od grubości blachy), wkrętach do płyt GK (np. czarne, fosfatyzowane, o długości dostosowanej do łącznej grubości płyt), masach szpachlowych do łączenia płyt (ognioodpornych, zbrojonych siatką lub taśmą z włókna szklanego), masach uszczelniających do połączeń z innymi elementami konstrukcji (np. ścianami nośnymi, stropami) oraz taśmach uszczelniających pod profile obwodowe. Każdy z tych elementów musi posiadać odpowiednie certyfikaty i dopuszczenia do stosowania w systemach ognioodpornych. Zaniedbanie nawet drobnego detalu, jak niewłaściwy rodzaj taśmy, może skutkować utratą szczelności i znacznym obniżeniem klasy EI. Wiele razy widzieliśmy realizacje, gdzie z powodu oszczędności na "drobiazgach" cały system tracił sens. To jak budowanie fortecy, a zapomnienie o ryglowaniu bramy.

Zobacz także: Płyta GK Akustyczna – Czy Warto? Analiza 2025

Ważne jest, aby wszystkie komponenty ściany EI 120 pochodziły od jednego, certyfikowanego producenta systemu lub były wzajemnie kompatybilne w ramach rozwiązań dopuszczonych do obrotu. Mieszanie systemów i komponentów od różnych dostawców bez wyraźnej zgody i aprobaty producenta jest niedopuszczalne i może skutkować utratą gwarancji oraz, co gorsza, brakiem realnej ochrony w przypadku pożaru. Teczka dokumentów związana z naszą inwestycją, w której gromadzimy wybrane pliki do pobrania oraz kalkulacje zużycia materiałów, powinna zawierać karty techniczne produktów, certyfikaty, aprobaty techniczne i instrukcje montażu. Tylko w ten sposób mamy pewność, że stosujemy odpowiednie materiały we właściwy sposób. Strona internetowa naszego dostawcy często oferuje te dane, chroniona przez recaptcha, z obowiązującą polityką prywatności i warunkami korzystania z usług. To nasz punkt wyjścia do przygotowania dokumentacji.

Podsumowując, wybór materiałów do ściany EI 120 w 2025 roku to przemyślana decyzja oparta na wiedzy, wymaganiach technicznych i atestach. Nie ma miejsca na "wydaje mi się". Kluczowe są: ognioodporne płyty GK typu F, certyfikowane profile stalowe, wysokiej gęstości wełna mineralna klasy A1 oraz systemowe akcesoria montażowe. Dbając o te aspekty, budujemy nie tylko ścianę, ale poczucie bezpieczeństwa dla użytkowników obiektu.

Montaż ściany ognioodpornej EI 120 z płyt gk krok po kroku

Poprawny montaż ściany ognioodpornej EI 120 z płyt gk jest równie, a może nawet bardziej kluczowy niż wybór materiałów. Nawet najlepsze komponenty użyte w niewłaściwy sposób nie zapewnią deklarowanej ochrony. Cały proces opiera się na precyzji, dbałości o detale i ścisłym przestrzeganiu wytycznych zawartych w dokumentacji technicznej producenta systemu. To nie jest standardowe stawianie ścianki działowej, gdzie pewne odstępstwa mogą zostać wybaczone. Tutaj liczy się każdy milimetr, każdy wkręt, każde uszczelnienie. Powiedzmy sobie szczerze, spartolenie tego etapu to proszenie się o kłopoty, a w przypadku pożaru – o prawdziwą tragedię.

Pierwszym krokiem jest dokładne wytyczenie przebiegu ściany na podłodze i suficie. Używamy do tego sznura traserskiego i poziomicy. Ważne jest, aby uwzględnić grubość przyszłej ściany wraz z okładzinami. Następnie przystępujemy do montażu profili obwodowych UW na podłodze i suficie oraz, jeśli ściana styka się ze ścianami istniejącymi, profili UW przy ścianach. Pod profile obwodowe zawsze podklejamy taśmę akustyczną lub uszczelniającą. Ta taśma nie tylko poprawia izolacyjność akustyczną, ale przede wszystkim zapobiega przenikaniu dymu i gazów przez szczeliny między profilem a elementami konstrukcyjnymi budynku. Zdarzało się, że ludzie o niej zapominali, sądząc, że to "bzdura". Nic bardziej mylnego. To mały element, ale o wielkim znaczeniu dla szczelności ogniowej.

Kolejny etap to osadzenie profili pionowych CW. Wsuwamy je w profile UW na podłodze i suficie. Rozstaw profili pionowych zależy od wymagań systemu i obciążenia ściany (np. podwieszanych elementów, zabudowy wnęk), ale zazwyczaj wynosi 60 cm lub 40 cm w osi. Profile CW nie przykręca się na sztywno do profili UW na dole – pozostawia się niewielką szczelinę dylatacyjną (ok. 1 cm), która pozwala na naturalne osiadanie budynku bez naprężeń w konstrukcji ściany. Na górze profil CW jest wsuwany w profil UW na suficie, a następnie obracany i mocowany za pomocą specjalnych wkrętów lub zaciskarek, tak aby mógł przenosić obciążenia. Przy ścianach wyższych niż standardowe mogą być konieczne profile wzmocnione lub podwójne, zawsze zgodnie z wytycznymi producenta. Nie można tutaj pójść na skróty, "jakoś to będzie" tutaj po prostu nie działa.

Następnie przechodzimy do montażu pierwszej warstwy płyt gipsowo-kartonowych. Płyty typu F montujemy pionowo lub poziomo, w zależności od zaleceń systemu. Krawędzie cięte płyt (nieoryginalne krawędzie fabryczne) powinny być fazowane pod kątem 45 stopni, aby ułatwić spoinowanie. Płyty przykręca się do profili CW/UW za pomocą odpowiednich wkrętów (zazwyczaj czarnych fosfatyzowanych), z rozstawem co ok. 25 cm na profilach pionowych i co ok. 50 cm na profilach obwodowych. Główki wkrętów powinny być lekko zagłębione w płytę, ale nie na tyle głęboko, aby uszkodzić karton. Szczelina między płytami na połączeniach stykowych powinna być minimalna (ok. 1-2 mm). W narożnikach zewnętrznych stosuje się specjalne profile ochronne, a w wewnętrznych narożnikach szpachlowanie wzmacnia się taśmą papierową lub fizelinową.

Po zamontowaniu pierwszej warstwy płyt z jednej strony ściany, przestrzeń między profilami wypełniamy wełną mineralną. Pamiętajmy, że wełna musi być ułożona na styk, bez żadnych pustych przestrzeni, które stanowiłyby mostki termiczne i akustyczne, a w przypadku pożaru – potencjalne drogi rozprzestrzeniania się ognia. Kładzenie wełny na "luźno" czy pozostawianie szczelin to częsty błąd, który może zniweczyć cały wysiłek włożony w budowę ściany EI 120. To jak z wypełnianiem luki w zbroi – mały punkt może osłabić całość. Wełnę należy docinać z lekkim naddatkiem, tak aby sama utrzymywała się między profilami.

Po wypełnieniu wełną, montujemy pierwszą warstwę płyt GK z drugiej strony ściany, postępując tak samo jak poprzednio. Bardzo ważna jest przesunięcie spoin w kolejnych warstwach poszycia oraz na połączeniach płyt na obu stronach ściany. Spoiny płyt w drugiej warstwie powinny wypadać w innym miejscu niż w pierwszej warstwie, a spoiny płyt na jednej stronie ściany powinny być przesunięte względem spoin na drugiej stronie ściany. To kluczowa zasada budowania systemów przeciwpożarowych z płyt GK. To trochę jak z układaniem cegieł – nigdy nie układamy spoin w jednej linii. Dzięki temu unika się tworzenia "prostych dróg" dla ognia i dymu przez przegrodę.

Następnie przechodzimy do montażu kolejnych warstw poszycia (jeśli system tego wymaga, np. w przypadku ściany EI 120 często mamy podwójne lub potrójne poszycie z płyt 12.5 mm lub 15 mm). Każdą kolejną warstwę montuje się podobnie jak pierwszą, z zachowaniem zasady przesunięcia spoin. Wkręty używane do mocowania drugiej i kolejnych warstw muszą być dłuższe, tak aby przeszły przez wszystkie warstwy płyt i zakotwiły się w profilu stalowym. Masę spoinową stosuje się zazwyczaj dopiero po zamontowaniu wszystkich warstw płyt.

Kluczowym elementem wpływającym na ostateczną odporność ogniową ściany EI 120 jest staranne spoinowanie płyt oraz uszczelnienie wszelkich połączeń. Wszystkie spoiny między płytami, połączenia z profilem obwodowym na suficie i podłodze oraz połączenia z innymi elementami konstrukcyjnymi muszą być szczelne. Do spoinowania używa się dedykowanych mas szpachlowych do płyt GK, wzmocnionych taśmą zbrojącą. Szczeliny na styku ściany z innymi przegrodami (np. ścianami nośnymi, stropami) uszczelnia się masami uszczelniającymi ognioodpornymi, np. akrylami lub silikonami ognioodpornymi. Nie wolno stosować zwykłych mas, które w wysokiej temperaturze mogą się stopić i stworzyć drogę dla ognia i dymu. Myśleliście, że spoinowanie to tylko estetyka? Nic bardziej mylnego! W ścianie EI 120 to kwestia życia lub śmierci, a przynajmniej 120 minut ochrony.

Podsumowując, montaż ściany ognioodpornej EI 120 z płyt gk wymaga wiedzy, precyzji i ścisłego przestrzegania instrukcji. Odpowiedni dobór materiałów, staranne wytyczenie, precyzyjne osadzenie profili, właściwe ułożenie wełny, poprawny montaż kolejnych warstw płyt z przesunięciem spoin oraz dokładne spoinowanie i uszczelnienie – to kluczowe etapy, które gwarantują uzyskanie deklarowanej klasy odporności ogniowej. Pamiętajmy, że w przypadku konstrukcji przeciwpożarowych, "być może" to za mało. Musi być "na pewno", potwierdzone dokumentacją i zgodnością z systemem. To inwestycja w bezpieczeństwo, która po prostu musi działać w krytycznej sytuacji.

Najczęściej Zadawane Pytania o Ścianę EI 120 z Płyt GK

Co to jest ściana EI 120 i dlaczego jest ważna?

Ściana EI 120 to przegroda budowlana o odporności ogniowej klasy EI 120. Oznacza to, że w przypadku pożaru jest w stanie przez co najmniej 120 minut (E - szczelność ogniowa) zapobiegać przedostawaniu się ognia i dymu oraz (I - izolacyjność ogniowa) utrzymywać temperaturę po nieogrzewanej stronie poniżej określonego progu. Jest ważna, ponieważ zapewnia czas na bezpieczną ewakuację i ogranicza rozprzestrzenianie się pożaru.

Jakie materiały są niezbędne do zbudowania ściany EI 120 z płyt gk?

Do budowy ściany EI 120 z płyt GK niezbędne są: profile stalowe (UW i CW), płyty gipsowo-kartonowe ognioodporne typu F (zazwyczaj w podwójnym lub potrójnym poszyciu), wełna mineralna o odpowiedniej gęstości i klasie reakcji na ogień, taśmy uszczelniające pod profile obwodowe, wkręty do płyt GK i profili, masy szpachlowe do spoinowania oraz masy uszczelniające ognioodporne.

Czy można zastosować standardowe płyty gipsowo-kartonowe do ściany EI 120?

Nie, do ściany EI 120 bezwzględnie należy stosować specjalne płyty gipsowo-kartonowe ognioodporne typu F, wzbogacone włóknem szklanym. Standardowe płyty GK nie zapewnią wymaganej odporności ogniowej i pod wpływem wysokiej temperatury szybko ulegną zniszczeniu.

Jakie są najczęstsze błędy popełniane podczas montażu ściany EI 120?

Do najczęstszych błędów należą: stosowanie niewłaściwych materiałów (np. standardowych płyt GK lub wełny o zbyt niskiej gęstości), brak taśm uszczelniających pod profilami obwodowymi, niezachowanie wymaganych rozstawów profili pionowych, brak przesunięcia spoin między warstwami płyt i na obu stronach ściany, oraz niedokładne spoinowanie i uszczelnienie połączeń.

Gdzie szukać informacji o certyfikowanych systemach ścian EI 120 z płyt gk?

Informacje o certyfikowanych systemach ścian EI 120 z płyt GK można znaleźć na stronach internetowych renomowanych producentów systemów gipsowo-kartonowych, w ich katalogach technicznych oraz w aprobatach technicznych i europejskich ocenach technicznych wydanych dla tych systemów.